เค ย นึ ก อย ากจ ะเป็ น เด็ ก อี ก ค รั้ง ไ หม :))

จำ  ได้ ว่ าตอ นป็ นเ ด็กสม องข อ งเร า ซั บซ้ อน มาก

คว าม ผา สุก ขอ งวั นว าน หาได้จาก


ก ารเ ล่น คนเ ดียว  *การ คิด * อ ย่างไ ม่คำ นึง ถึงควา มเป็ นไ ป ไ ด้

สัง คม โ ลก ไม่มี ผ ลใ ด ๆ  กับ  ความคิ ดใน วั ยเ ด็ กข อ งฉัน

 / // * เมื่ อครั้น เติ บโต ขึ้น โล กแค บลง ถนั ดตา

มี ผู้ ค นร าย ล้อม มาก มา ย แต่ เหมื อน อยู่ค นเดี  ยว

เมื่ อเ ด็ก  เค ยคิ ด ว่าโ ล กนี้ กว้า งให ญ่ นั ก

แต่ เมื่อ  ได้รู้ว่า  นอ กเห นือจาก โลกเรา ยังมี โลก อื่น ไกล หลาย ร้อย เเสน

ฉัน ตัวเ ล็กล งไป ถนั ดตา ม นุษย์ ตัว จ้อยจ ะไ ปมีอำ นาจ อ ะไ ร

โล ก หมุ นไป เวล าเป ลี่ ยน ต าม

ไ ม่ มีใ คร สา มารถ  ฝื น ก ารเ ปลี่ ยน แป ลง ขอ งโ ลก ได้

ผู้ คน ที่ เคย รู้จัก เป ลี่ยน ไป  แม้ แต่ ตั วฉั นเ อง

ข ณะ ที่ฉั นยัง เด็ก ฉั นเข้ าใจ ตัว เอง ดี เข้า ใจ ควา มต้อ งกา รของ ตนเอง

แต่ ณ. ปั จจุ บัน นี้ ฉั นเ  ปลี่ ย น แป ลงไ ป 

สิ่ง ที่ทำ ให้ ฉัน แน่ ใจ ก็คื อ

ฉันอยากกลับไปเป็นเด็กใน ขณะที่เป็นเด็กฉันไม่เคยคิดที่จะเป็นตัวเองเลย